Open brief

Hoewel ik me in de eerste plaats richt tot (voormalig) donoren, ouders van donorkinderen en donorvolwassenen (die het misschien zelfs nog niet weten), is de kernboodschap eigenlijk voor iedereen bedoeld. Het is pas wanneer een samenleving grondig nadenkt over een beleid, dat verandering mogelijk is. In dit geval gaat het om anonieme donorconceptie.  Wist je dat de anonimiteit in Nederland al sinds 2004 afgeschaft werd? In de huidige tijd is anonimiteit sowieso een illusie. Dat deze nog gegarandeerd wordt aan ouders en donoren is lachwekkend naïef. Hoog tijd voor een paar kritische vragen dus…

Ken je iemand in je omgeving die donor (geweest) is? Was je het zelf misschien? Heb je ooit aan je partner gevraagd of hij/zij donor geweest is? Ben je op de hoogte van het feit dat iemand een donorkind is, maar weet het ‘kind’ in kwestie dit zelf niet? Heb je een anonieme donor gebruikt om je kinderwens in te vullen? Hoe sta je er zelf tegenover als je alles in rekening brengt?

Als je wel eens met leugens geleefd hebt, kan je je zeker inleven. Je loopt soms op de tippen van je tenen omdat je voelt dat er iets niet klopt, maar je kan het niet benoemen. Je moet tien keer nadenken voor je iets zegt of je bent voortdurend bang dat er ‘iets’ zal uitkomen. Kan je er zeker van zijn dat jij of iemand anders zich niet zal verspreken? Eigenlijk wil jij toch diegene zijn die het gesprek zal voeren met die persoon die je zo liefhebt en beschermt?

“Secrets are like landmines, you know. They can go off at any time, but until they go off you’re sort of treading around them.” (Barry Stevens in Anonymous Father’s Day)

Wil je dat dan, voor altijd zo verder leven, wetende dat je de sleutel voor iemand anders “zijn” achterhoudt?  Ik kan je vertellen dat de impact van een ontploffing alleszins enorm is. Misschien is het beter de situatie samen te ontmijnen?

Je hoeft niet bang te zijn van wat ik vraag, het is niet veel. Enkel een beetje (of ja, veel) openheid. Praat met de mensen die je liefhebt, durf eens een van bovenstaande vragen te stellen. Het taboe dat er in de voorbije decennia rond  donorconceptie ontstaan is, is echt niet meer van deze tijd. Heb geen geheimen meer, steun elkaar in wat was en nog moet komen. Neem elkaar bij de hand en maak dit onderwerp bespreekbaar, nu en in de toekomst. Toon bereidheid om samen op zoek te gaan, want iedereen heeft recht op de waarheid.

Wees dus dapper en start een gesprek dat iets kan veranderen. Durf te vertellen aan je kind  (ook al is het al volwassen) dat het verwekt is door spermadonatie. Durf te vragen aan je ouder(s) hoe je op deze wereld gekomen bent. Durf te vertellen aan je vrouw en kinderen dat je spermadonor geweest bent en dat je kinderen mogelijks halfbroers of -zussen hebben rondlopen. Zo’n gesprek kan voor jezelf en anderen het verschil maken. 

In naam van velen, bedankt om deze brief te lezen en hem verder te verspreiden.

An